De sociale huurwoningen worden wellicht taboe voor mensen die niet van onbesproken gedrag zijn, dat is tenminste het voorstel van de Rotterdamse wethouder Hamit Karakus. Het onderscheid tussen besproken en onbesproken gedrag is het onderscheid tussen een Tokkie en een normaal mens. Vandaar: Tokkietoets.

De Tokkies zijn er niet blij mee. Sinds hun roemruchte optreden op de tv, nu een aantal jaren geleden, zijn zij het prototype geworden van de asociale familie. Mijn meeleven gaat naar hen uit, maar veel meer kan ik er niet over zeggen.

Of de taal er blij mee is, mag ook betwijfeld worden. Het woord is geen vondst te noemen. Denk aan asociaal, dan denk je aan de Tokkies. Alliteratie brengt je van Tokkie op Toets. Klaar is Kees.

Verder, een toets veronderstelt dat je iets meet wat je niet al weet. Daar is hier geen sprake van. Bij een Tokkietoets gaat het om een verklaring van onbesproken gedrag; dat je de afgelopen twee jaar niet gewelddadig bent geweest, je niet lens hebt gezopen en niet de buurt van een overdosis geluid of drugs hebt voorzien. En dat weet de gemeente al; als dat een toets is, dan wordt ik ook dagelijks getoetst. Controle lijkt me een beter woord: Tokkiecontrole. Maar zelfs dat suggereert teveel.

Het nieuwe van de Tokkietoets is, naar het schijnt, dat informatie over goed of slecht gedrag (nu eindelijk eens) gebruikt gaat worden om te beoordelen of iemand in een sociale huurwoning mag. Lijkt me de meest logische zaak van de wereld, waar heb je anders verklaringen van onbesproken gedrag voor?

Als het woord Tokkietoets niet bedacht zou zijn, zou er geen enkele ophef over gemaakt worden.

Verwijzingen

Henk Ellermann
Zaterdag, 4 april, 2009 - 01:42Laatst herzien op Zaterdag, 11 april, 2009 - 16:11