Water, aspirine, jou. De zon brandt!
De wind slaat gaten in het loof!
Er klemt! De tijd tikt kraaiend
op de trommelvliezen!
En breng me, als je toch
bezig bent, een eeuwige duisternis
en een stilte van heb-ik-jou-daar.
Wikkel me in en laat me liggen.
En vraag me dagelijks wat ik wil.
Sta schaars belicht in de deuropening.
Mark Boog
