Hiernaast staat mijn eigenste barcode, gemaakt op de website van Scott Blake. Je voert je geslacht, leeftijd, lengte en gewicht in en je kunt er mee naar de AH om mijn prijs te laten bepalen. Ik durf zelf niet te gaan: er is teveel mis met mij om wiens portemonnee dan ook zwaar te mogen belasten. Maar u gaat uw gang maar, zolang u de prijs maar niet aan mij doorgeeft.

De voorganger van de barcode was de ponskaart. Een ponskaart toevoegen aan een product in de supermarkt, is een tamelijk riskante zaak. Een pak melk als een ponskaart moge dan de droom zijn van elke melkhater, de rest van de mensheid, die geen bezwaar heeft tegen de vingerhoed pus en etter die in elk melkpak zit, zal mopperend moeten overgaan op poedermelk (mits voldoende grof gekorreld).

Een barcode is beter dan een ponskaart.

Een barcode is mogelijk dankzij het bestaan optische leesmachines die omvang en afstand van de strepen op een barcode eenvoudig naar een nummer weet om te zetten en, uiteraard, dankzij de computers van de supermarkten die elk nummer van een prijsje kunnen voorzien.

Er bestaan vele coderingsmethoden om te strepen om te zetten naar nummers. De een let alleen op het aantal strepen, anderen nemen de dikte mee, weer anderen houden ook rekening met de afstand tussen de strepen. Het boeit me niet, maar u misschien wel, in welk geval wikipedia uitkomst biedt.

De barcode staat voor efficiëntie en is daarmee een symbool voor de moderne wereld. Zonder barcodes zou de huishouding van supermarkten een knap stuk ingewikkelder worden. Wat handig is voor computers, is dat niet voor de mens. Inderdaad, steeds vaker zien we dingen die niet meer voor ons bedoeld zijn, maar voor de machines.

En toch zien we ze en precies dat vind ik wat merkwaardig.

Waarom kan een barcode niet gecodeerd worden in kleurschakeringen die wij niet kunnen onderscheiden? Waarom kunnen ze niet werken met onhoorbaar geluid, onzichtbaar licht of andere trillingen waarvoor ons lichaam geen zintuigen heeft?

Geef de mens, wat des mensens is, geef de machines wat des machines is.

Er is wel een vrij ernstig nadeel van het elimineren van de taal der computers uit onze eigen leefwereld: de kunst van Scott Blake zou er niet zijn.

P.S. Er is een kans dat mijn barcode niet uniek is. Hebt u dezelfde als ik dan hierbij mijn welgemeende medeleven.

Verwijzingen

Henk Ellermann
Donderdag, 16 april, 2009 - 22:48Laatst herzien op Donderdag, 16 april, 2009 - 23:16