Gerrit Komrij mag verantwoordelijk worden gehouden voor een prettig soort plagiaat. Verleden week heeft hij een gedichtenwedstrijd uitgeroepen. Iedereen, nou ja, bijna iedereen, kan een gedicht opsturen dat anoniem beoordeeld zal worden door een driekoppige jury bestaande uit Gerrit Komrij zelf, DJ Giel Beelen en schrijfster Sanneke van Hassel. Een dergelijke wedstrijd bestaat al jaren in Engeland. Beter goed geplagieerd dan slecht bedacht.

Het is een wedstrijd voor bijna iedereen. U hoeft dit keer geen student te zijn of jonger dan 25 jaar. Een baard of snor is ook niet verplicht en dichten hoeft u nooit eerder gedaan te hebben. U mag zelfs illegaal in het land verblijven.

Bijna iedereen.

Er zijn wat drempeltjes. De eerste is niet geheel onbegrijpelijk: u moet 3 euro betalen om mee te mogen doen (of het per gedicht is, weet ik niet). De andere twee zijn echter wat merkwaardig. Omdat leeftijdsdiscriminatie een verplichting is geworden bij schrijfwedstrijden, hebben ze ook hier een grens ingesteld: u moet ouder zijn dan 16 jaar. Reden? Volstrekt onduidelijk. Daarnaast is er, helaas impliciet, sprake van nog een vorm van discriminatie: u mag geen machine zijn. De bond van vrije Software zal er zich in de nabije toekomst nog met terugwerkende kracht boos over maken.

Maar aangezien het gangbaar is om een grotere hoeveelheid irrelevante criteria te gebruiken als toelatingseis dan bij deze wedstrijd het geval is, moeten we onze zegeningen tellen en gewoon blij zijn met het initiatief. Ten gunste van deze wedstrijd spreekt zeker de hoogte van het bedrag dat te winnen valt: 10.000 euro. Er is een totaal prijzen bedrag van 13.000 euro ter beschikking gesteld door de Turing foundation. De organisatie zelf ligt bij de Poëzieclub, ook al een initiatief van Gerrit Komrij.

Helemaal goed, zou Giel Beelen zeggen.

Maar... wat zou het nou toch leuk zijn wanneer iemand eens vertelde waar de gedichten heen gestuurd kunnen worden.