De kredietcrisis wordt gezien als het falen van het kapitalisme. Dus worden de dromers wakker want een nieuwe wereldorde ligt in het verschiet. De krediet crisis is volgens velen een morele crisis, onverantwoord en egoïstisch handelen heeft geleid tot het verdampen van miljarden. Volgens anderen zijn de wetmatigheden van de financiële wereld een eigen leven gaan leiden: het verdienen van geld heeft weinig meer van doen met het creëren van reële waarde. In beide gevallen komt het neer op stellen van regels aan hoe geld verdiend mag worden en waaraan het besteed mag worden. Regels bepalen wat je wel en niet mag doen. Coopt kapitalisme wil dat met name bereiken door samen te werken, whatever that may mean.

Ik heb geen verstand van economie, laat staan van de financiële economie. Ik ben daarom altijd een romantisch kapitalist geweest, heb niet zozeer bewondering voor hen die geld met geld weten te maken, maar wel fascinatie: het levert schitterende verhalen op, verhalen van durf, gierigheid, diefstal,verval. Ik heb het geweldig gevonden dat we in een wereld leven (leefden) waarin deze mensen hun gang konden gaan en ik toch gewoon mijn spaargeld had.

Het probleem met nieuwe dromers is dat ze met hun aanval op de gevaarlijke kanten van de oude wereld, meewerken een nieuwe wereld die saai is, waar anderen en wellicht ook ik, weer een formulier moeten invullen om iets te doen. Checks and Balances heet dat, maar wie checked de checkes and balances?

Ik mis wat woorden in de verhalen van de nieuwe dromers: ik mis risico, ik mis lef, ik mis onzekerheid, ik mis helden. Het zijn precies die woorden die je
niet tegenkomt in welke utopie dan ook. Ik hoop oprecht dat de utopisten geen woorden meer verzinnen maar doen wat elke dromer doet: slapen.

Henk Ellermann
Zaterdag, 25 april, 2009 - 20:38Laatst herzien op Zondag, 26 april, 2009 - 02:41