Tijd is een merkwaardig fenomeen. De tijd verstrijkt langzaam als je je verveelt, maar kijk je terug op de tijd dat je je verveelde, dan kun je er weinig meer van herinneren. De verveelde tijd is in de herinnering een korte tijd. Een ander effect, zoals de vermaarde maar inmiddels overleden psycholoog Robert Ornstein ooit eens bewees, is dat je uren kunt zwoegen om een probleem op te lossen. Maar als je de oplossing eenmaal gevonden hebt, dan onderschat je de tijd besteed aan het probleemoplossen. Het gezwoeg heeft wel het probleem opgelost, maar toch tijd van je "gestolen". Het resultaat van al dit onderzoek is al lang bekend: tijd waarin niets gebeurd, of waarvan je je achteraf niet meer kunt voorstellen dat er veel in is gebeurd, is verloren tijd.

Maar de resultaten van al dit onderzoek zijn volledig voorbijgegaan aan de gezondheidsfreaks, de time-managers, kortom aan de diëtisten van lichaam en geest. Effecten van leefgedrag en andere zaken die de gezondheid beïnvloeden, worden uitgedrukt aan in objectieve jaren, in het aantal malen dat de aarde om de zon draait.

Gregory Waasstein bekritiseert dit onderzoek. Hij acht hetzelfde bijgeloof dat ten grondslag ligt aan de astrologie verantwoordelijk voor dit genre onderzoek. Immers, wat heeft de hemel, of het nu om een draaiende aarde of de stand van de sterren gaat, nu met ons mensen te maken? Niets, gewoon niets, zegt Waasstein.

"We moeten de beleefde tijd bepalen van een mens, en daarop de effecten van gedrag bepalen." En daar doemt direct een dilemma op. "Wat willen we maximaliseren," zo vraagt Waasstein zich af, "de echte beleefde tijd of de herinnerde tijd?" Waasstein windt er geen doekjes om: "Voor mij is alleen de beleefde tijd relevant." En dat houdt in een maximalisatie van het aantal prikkels. Verstandige mensen staan erom bekend deze prikkels in toom te houden en verkorten daarmee hun leef-tijd."

"Maar mocht u gaan voor maximalisatie van herinnerde tijd," gaat Waasstein glimlachend verder, "dan moet u kiezen voor een leven met veel verschillende gebeurtenissen. Weg met de regelmaat dus! Sterker nog, doet u dingen die niet mogen, dan zult u ze het beste herinneren."

In beide gevallen pleit Waasstein voor een grillig leven. In zijn vervolg-onderzoek wil Waasstein dit effect kwantificeren, maar hij sluit niet uit dat hij zijn onderzoek vertraagd zal worden door veelvuldig bar-bezoek of een bankoverval.