Korte verhalen: een overzicht
|
VertrekNiet ik vertrek, jullie vertrekken. Dat ik vertrek naar een andere plaats, doet niet ter zake. Het "ik vertrek" is een manier van spreken, het heeft met leven niets te maken. "Ik vertrek" is een frase uit een dode taal die enkel nog uit gewoonte gesproken wordt. Ik vertrek niet, jullie vertrekken. Ik ga met mij mee, altijd, jullie gaan niet met mij mee. (24/12/2009 - 13:40) - vertrek |
|
SlaapHet is vier uur in de ochtend en ik ben mijn slaap kwijt. Vanmorgen toen ik deur uitging zat hij nog in mijn voeten. Hij was zo zwaar dat ik me alleen slepend kon voortbewegen. Mijn slaap verstopt zich soms in mijn lichaam. Op andere dagen trekt hij zich terug in mijn oren en hoor ik niets meer, of in mijn handen, of mijn hoofd. Ik vind het extra vervelend als hij in mijn handen gaat zitten. Mijn zwaar hangende handen trekken mijn schouders neer en mijn rug krom. Niemand vindt mij dan nog aardig.(15/12/2009 - 00:40) - slaap |
|
GroningenIk stap in de trein naar Tilburg. Het laatste Noord-Nederlandse zand schudde ik van mijn schoenen af. Ik had zo goed als niets bij me. De verhuizers waren zo vriendelijk om voor het luttele bedrag van 10 euro extra ook nog mijn tas mee te nemen. In mijn portemonnee had ik alles van waarde gestoken, uit voorzorg. Je weet het maar nooit met die Stadjers. Het is de laatste reis uit Groningen als woonplaats. Kom ik hier ooit weer, dan staat er geen huis meer waar ik de sleutel van heb. Zelfs sleutels moet je inleveren in dit van alle beschaving ontdane oord. Groningen ... (08/12/2009 - 01:42) - Groningen, Tilburg, trein |
|
Arm hoofdAls ik me beweeg, spannen de draden zich in mijn hoofd. Als ik me niet beweeg zingen ze een snerpende toon, ieder een ander. Als ik me niet beweeg komen lange zinnen binnen. Als palingen wurmen ze zich door de porien van hoofd. Razendsnel kronkelen ze zich om de kabels, fel, zonder ze aan te raken. Hun ogen schieten vuur. De wereld druipt van hun af en blijft kleven aan de stalen kabels, maar het deert hen niet. De zinnen scheuren door mijn geheugen, maken ook dat poreus. Er hangt nog wereld druipend aan de strak gespannen draden als de zinnen al uit zicht zijn verdwenen.(06/12/2009 - 22:13) - hoofd, kabels, palingen, zinnen |
|
De dokterWat doet een man die ziek is en niet meer ter zake doet? Die gaat naar de dokter. "Dag dokter." "Dag jongen, wat wil je me vertellen?" "Ik heb bloed in mijn ontlasting," zei hij. Hij had het zinnetje wel 30 keer geoefend. "Das heel naar voor je," zei ze. Ze zette haar liefste ogen op en gaf hem een aai over zijn schouder. "Maar ik ben bang dat ik daar weinig aan kan doen." De overbodige man zuchtte diep. "Ja, weet ik wel, dokter, maar ik moest het even vertellen. Er zijn zo weinig mensen waar je nog mee kunt praten tegenwoordig." (03/05/2009 - 16:36) - bloed, dokter |
|
De zeeBen en ik liepen naar het strand. Geen camping liet ons nog toe en geen hotel had een kamertje vrij. Maar ach, het is Griekenland, de lucht is warm en de nachten zonder vorst of regen: de gang naar het strand lag voor de hand. Al denkend aan de verhalen die we thuis in Nederland zouden vertellen zagen we het resultaat van chaotisch handelen veranderen in een avontuur.(22/04/2009 - 23:01) - Ben, berg, rots, zee |
|
Een valse noot..."Heb je het al gehoord? Gerard heeft een spoedvergadering bijeengeroepen!" Gerard zat in de Commissie ter Verwijdering van Samson en Dalila uit de Bijbel, een benoeming die als bekroning op zijn carrière tot dusverre mocht gelden. Net 33 jaar geworden. Hij werkte nog maar zeven jaar bij de zaak. Zou hij in zijn taak slagen, en niemand twijfelde daar aan, dan kwam het volwaardig lidmaatschap van de Raad der Redelijkheid in het vizier. Begonnen als eenvoudig portier bij kapperszaak "De Juiste Lengte" was hij opgevallen door zijn doortastendheid en helderheid van hoofd.(16/04/2009 - 12:59) - Gerard, haar, kapper, noot, Rebecca, redelijkheid |
|
GrapStel je nou eens voor dat je aan het afwassen bent. Het is een kleine afwas, een paar glazen, twee borden, wat bestek, meer niet. Onvermijdelijk is het dat je je hand in het water steekt, want hoe anders krijg je een glas onder het sop vandaan, en stel je voor dat het water voor het eerst sinds tijden werkelijk kokend heet is geworden. Dat de geiser het gelukkig weer doet, is niet de eerste gedachte die in je opkomt, maar wel de wens om razendsnel je hand uit het water te halen. Stel je voor dat je dat vervolgens doet. Met een ruk. Het glas nog in je hand.(16/04/2009 - 12:26) - afwas, bloed, stofzuiger |
|
Tijd"Zullen we eens spelen met de tijd?" vroeg Ben. Ik keek hem aan, zoals ik hem ook gisteren aankeek toen hij plotseling zei: "Ik hang me op" om daarna een ingelijste foto aan een elastiekje te hangen: een foto waar hijzelf niet eens op stond. Ben was al dagen somber. Ook nu, op deze zonovergoten middag aan de rand van een helder stromende rivier, op blote voeten en de broekspijpen opgestroopt. "Bind dit elastiek om mijn enkel en loop van me weg." Hij toonde me een meterslang stuk elastisch touw. (14/04/2009 - 21:21) - Ben, elastiek, lijk, tijd |
|
GeurHet is tijd om de waarheid te vertellen. Teveel mensen hebben de oorsprong van deze wereld verduisterd met kwijlende verhalen over zondige mensen of ploffende deeltjes. Water en vuur, zonde en liefde, yin en yang, Adam en Eva, aantrekking en afstoting... Een eindeloze lijst van tegenpolen zijn bedacht om te verklaren wie we zijn. Zelfs de grote vraag naar het waarom hebben sommigen hoogmoedig van een antwoord voorzien. Maar, weet nu, dat het alles slechts ijdelheid is. Zo is de wereld niet tot stand gekomen. Ik weet inmiddels hoe het wel zit. Zit en luister. (30/03/2009 - 22:42) - B., Chanel Allure Sensuelle, geur, monster |
|
De zwarte sneeuwvlokHet is een witte, witte wereld. Gestreeld door een koude wind, dwarrelen sneeuwvlokken richtingloos naar beneden. De god-god van de witte wereld ziet de spelende kristallen met minnelijke ogen aan: hij kijkt omhoog, door het open wak van het ijspaleisijs. Hij hoort ze praten. Met hun monden, mooi-mooier zelfs dan de zuiverste zeshoek, vertellen ze vrolijk van hun reizen in het Oosten en vrolijk van hun reizen in het Westen. "De reizen verzachten hun vrije val," weet god-god, en zijn glimlach blijft een lange tijd dwalen, in de lichtwerende muren van het ijspaleis. (29/03/2009 - 15:41) - God, ijspaleis, sneeuwvlok, zwart |
|
Droom"Ik heb het geld niet, een treinkaartje zit er niet in" zei H. Hij had het inderdaad niet. Urenlang had hij zijn woning doorzocht naar geld. Maar noch zijn broekzakken, normaal een eeuwige fontein van kleingeld, noch zijn spaarbeker, noch zijn talloze lades, hadden hem meer kunnen schenken dan het fel paarse briefje van 20 euro dat al in zijn portemonnee zat. "Ja, als je niet wilt, moet je het gewoon zeggen hoor," dreinde B. "Het lukt me echt niet, ik heb niks, kan zelfs geen eten meer kopen," zei H. (29/03/2009 - 15:36) - B., droom, geld, H., Rode Baron |
|
MariekeOp zijn bureau, onder een halflege fles wijn, lagen de brieven van lezers. Met afgrijzen keek de schrijver naar de stapel. De uitgever had het contact met de lezers hoog in het vaandel staan. De schrijver moest ze beantwoorden: dat stond in het contract. Open een doos met kakkerlakken en je weet dat ze beginnen te rennen als idioten. Open de brieven van lezers en je weet dat ze gaan zeuren over Marieke. Marieke de danseres. (29/03/2009 - 15:19) - lezers, Marieke, schrijver, wijn |
|
Het zwarte waterDansende, witte slierten dauw scheiden de zwarte hemel van het zwarte water. Als Ben eenmaal, eindelijk, zijn ogen opent, dansen de slierten samen een breed uitwaaiende jurk. De blote voeten die daaronder verschijnen, rimpelen het water niet. Was dit een van de witte vrouwen die de hoofden van zovele mensen verwarden? Was het angst die hem belette de contouren van de jurk te volgen, om zijn ogen te zetten op het lange maar zekere pad naar haar ogen, om zijn lege hoofd te vullen met haar blik? De angst werd koud. Zij verstilde tot een rots aan de rand van de lege zee van zijn geest.(29/03/2009 - 14:12) - Ben, witte vrouw, zwarte water |
|
Ze kwam op me afZe kwam op me af. Ik, een sjofel geklede, ongedouchde man op leeftijd, zittend op een terras in het zonnige Tenerife, lezend in een boek, keek op. Een lange, slanke negerin van een onbeschrijflijke schoonheid stond plotseling voor me. Haar zwarte krullende haren vielen op een witte lange jurk die fel afstak tegen haar donkere huid, haar armen en schouders open liet. "You look like an interesting man," zei ze. (29/03/2009 - 13:53) - interessant, negerin, Teneriffe |
|
Aanpassen"Weet je, vanmorgen, hoorde ik van Heleen dat Joke en Ben gaan scheiden. Ik wist niet wat ik hoorde. Vreselijk. Ben heeft een andere vrouw. Hij is, een paar dagen geleden geloof ik al, met ruzie uit huis vertrokken. Die nacht is hij niet meer thuis gekomen. Achteraf hoorde Joke dat hij bij zijn nieuwe vriendin zat. Is het niet vreselijk? Wat mankeert zo'n vent? Je snapt het niet, hè?" (27/03/2009 - 11:39) - aanpassen, Ben, Heleen, Joke, Petra |
|
Lopen loont de moeite“Ga je mee wandelen?” vroeg ik, want ik verveelde me al een tijdje groots en meeslepend. Dat voorstel viel niet in goede aarde. Petra keek me aan. Mooiere ogen zijn er niet, dacht ik nog, totdat haar mond openging. “Je wil anders ook nooit!” Het was de onvermijdelijke aanloop tot wraak op vele gemiste wandelingen. Ik wachtte met verbeten lippen op het onvermijdelijke. “Ik heb een mooi boek, loop maar lekker zelf,” bitste ze en plaatste het minuscule boekje tussen haar ogen en de mijne. Op de kaft een gespierde man met ontbloot bovenlijf. (27/03/2009 - 11:34) - lopen, Petra, wereld |
|
Slotakkoord“Ach weet je, eigenlijk ben ik een hele rare. Ik geloof dat het komt omdat ik altijd direct zie hoe mensen echt zijn. Mijn dochter heeft dat ook, dat is een hele slimme meid, hoor. Altijd hoge cijfers gehad op school. Het is alleen maar dat een leraar haar niet mocht, dat ze geen klas heeft overgeslagen. Toen moest ze een test doen, maar net die dag had ze griep, dus dat is niet gelukt. Maar toch gaan, hè? Net d’r moeder, nooit opgeven. Ze doet nu zelfs twee studies, kun je nagaan.” (26/03/2009 - 18:14) - Aurora, bier, Else, Leo, thee |
|
OntevredenLangzaam bewoog hij zijn pen over het papier, over een van de resterende 132 velletjes uit het schrift dat hij had gekocht in de winkel van zijn broer, een kantoorboekhandel die goed liep, zo had zijn broer gisteravond nog verteld, toen hij de rekening betaalde voor het etentje met een deel van het gezin waaruit beide waren voortgekomen. Een groot gezin is het en hoewel ze er niet allemaal waren, was de rekening huizenhoog, met name door de drank.(26/03/2009 - 02:35) - familie, gif, moord, ontevreden |





















